عرضه مستقل میکروفرانت‌اندها بدون مختل کردن محیط تولید (Production) مانند راه رفتن روی طناب در میان طوفان است، مگر اینکه یک خط لوله اتوماسیون قدرتمند پشتیبان شما باشد. بدون یک سازوکار تحویل خودکار، تیم‌های خودمختار به سرعت دچار آشفتگی در انتشار می‌شوند و باگ‌های رگرسیون را مستقیماً به دست کاربران نهایی می‌رسانند. این فصل یک مطالعه موردی واقعی در شرکت ACME Inc را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد چگونه یک سرویس استریم ویدیو با استفاده از کانتینرهای داکر (Docker)، تحویل میکروفرانت‌اندها را مدیریت می‌کند. ما سفر خود را با پیکربندی محیط شروع می‌کنیم تا ببینیم تیم‌ها چگونه ابزارهای خود را درون چارچوب‌های شرکت انتخاب می‌کنند. سپس به کنترل نسخه و راه‌اندازی خط لوله می‌رسیم که در آن با استفاده از کلون سطحی (Shallow Clone)، سرعت یکپارچه‌سازی مداوم (CI) بهینه‌سازی می‌شود. با پیشروی کد در خط لوله، مرحله بررسی کیفیت کد از طریق ابزارهایی مانند SonarQube برای ارزیابی پیچیدگی حلقوی و حفظ قابلیت نگهداری (Maintainability) اجرا می‌شود. مرحله بیلد دارایی‌های وب را بسته‌بندی می‌کند، و پس از آن بررسی پس از بیلد، آثار نرم‌افزاری را در مخزن مرکزی ذخیره کرده و تست‌های ای‌تو‌ئی (End-to-End) را در محیط‌های موقت اجرا می‌کند. در نهایت، مرحله دیپلوی آثار تأیید شده را با اطمینان به محیط تولید منتقل می‌کند. بده‌بستان (Trade-off) کلیدی این فصل میان استقلال تیم‌ها و حکمرانی معماری جریان دارد؛ آزادی مطلق به آشفتگی می‌انجامد و تمرکزگرایی شدید نوآوری را می‌کشد. راه‌حل در استفاده از نگهبانان خودکار مانند توابع تناسب‌اندام (Fitness Functions) نهفته است. [ ] طراحی استراتژی کلون سطحی برای بهینه‌سازی زمان راه‌اندازی خط لوله [ ] پیاده‌سازی بررسی‌های تحلیل ایستا برای نظارت بر پیچیدگی حلقوی در تیم‌ها [ ] پیکربندی محیط‌های موقت برای اجرای تست‌های ای‌تو‌ئی و بررسی کارایی [ ] ایجاد یک مخزن آثار نرم‌افزاری به عنوان منبع واحد حقیقت برای بیلدها [ ] برنامه‌ریزی جلسات بازنگری دوره‌ای با رهبران فنی برای تکامل استراتژی اتوماسیون