کتاب مهندسی آشوب

در طول تاریخ، مزیت‌های رقابتی خود را به عنوان سیستم‌های پیچیده نشان داده‌اند. علوم نظامی، ساخت‌وساز، نوآوری‌های دریایی—برای انسان‌هایی که در آن زمان مجبور به تعامل با آن سیستم‌ها بودند، قطعات متحرک بسیار زیادی به روش‌های غیرقابل پیش‌بینی با یکدیگر تعامل داشتند که پیش‌بینی نتیجه با اطمینان غیرممکن بود. سیستم‌های نرم‌افزاری، سیستم‌های پیچیده امروزی هستند.

مهندسی آشوب عمداً به عنوان یک رشته فعال برای درک و مدیریت سیستم‌های پیچیده ایجاد شد. بخش اول این کتاب نمونه‌هایی از سیستم‌های پیچیده را معرفی می‌کند و اصول مهندسی آشوب را در آن زمینه پایه گذاری می‌کند. محتوای فصل ۱ و فصل ۲ به ترتیبی طبیعی چیده شده است که مهندسان و معماران باتجربه برای مدیریت پیچیدگی می‌آموزند: تأمل، مواجهه، مقابله، پذیرش و در نهایت مدیریت آن.

فصل ۱ ویژگی‌های سیستم‌های پیچیده را بررسی می‌کند و این ویژگی‌ها را با سه مثال برگرفته از سیستم‌های نرم‌افزاری نشان می‌دهد: “در سیستم‌های پیچیده، ما اذعان داریم که یک نفر نمی‌تواند تمام قطعات را در ذهن خود نگه دارد.” در فصل ۲ توجه خود را به مدیریت پیچیدگی به عنوان یک رویکرد سیستمی معطوف می‌کنیم: “دیدگاه جامع و سیستمی مهندسی آشوب یکی از چیزهایی است که آن را از سایر شیوه‌ها متمایز می‌کند.” دو مدل، مدل ایمنی پویا و مدل ستون‌های اقتصادی پیچیدگی، به عنوان راه‌هایی برای تفکر در مورد کار با پیچیدگی ارائه شده‌اند.

فصل ۳ بر اساس این کاوش در سیستم‌های پیچیده ارائه شده ...

ما احساس کردیم که نمایش صداهای مختلف از سازمان‌های متفاوت در سراسر این کتاب مهم است. هیچ برنامه مهندسی آشوب یکسان و مناسب برای همه وجود ندارد. برخی از نظرات و راهنمایی‌های ارائه شده در اینجا کاملاً سازگار نیستند، و این اشکالی ندارد. ما از اختلاف نظر و دیدگاه‌های مخالف دوری نکردیم. شما موضوعات مشترکی مانند ساخت یک “دکمه قرمز بزرگ” در برنامه‌های آشوب، و همچنین نظرات متناقضی مانند اینکه آیا مهندسی آشوب شکلی از تست یا آزمایش است، خواهید یافت.

ما به طور خاص دیدگاه‌هایی از اسلک، گوگل، مایکروسافت، لینکدین و کپیتال وان را انتخاب کردیم. ما قانع‌کننده‌ترین مثال‌ها و روایت‌ها را ارائه می‌دهیم و به خواننده واگذار می‌کنیم که کدام یک برای شرایط خودشان مناسب‌تر است. در سیستم‌های پیچیده، زمینه پادشاه است.

با فصل ۴، “تئاتر فاجعه اسلک” با ریچارد کراولی آغاز می‌کنیم که رویکرد خاص مهندسی آشوب در اسلک را توصیف می‌کند. با ترکیبی از سیستم‌های قدیمی و مدرن، اسلک محیطی غنی برای کاوش روش‌های مختلف مهندسی آشوب فراهم می‌کند. ریچارد رویکردی منحصربه‌فرد برای روزهای بازی با شور و شوق خاصی انتخاب کرد: “از طریق بیش از بیست تمرین، آسیب‌پذیری‌ها را کشف کرده، ایمنی سیستم‌های جدید و قدیمی را اثبات کرده و نقشه‌های راه بسیاری از تیم‌های مهندسی را تحت تأثیر قرار داده است.”

جیسون کاهون ما را به داخل معادل مهندسی آشوب گوگل، به نام “DiRT،” در فصل ۵، “Google DiRT: تست بازیابی فاجعه” می‌برد. ...

تاب‌آوری توسط انسان‌ها ایجاد می‌شود. مهندسانی که عملکرد را می‌نویسند، کسانی که سیستم را اداره و نگهداری می‌کنند، و حتی مدیریتی که منابع را به آن اختصاص می‌دهد، همگی بخشی از یک سیستم پیچیده هستند. ما این را یک سیستم جامعه‌فنی (sociotechnical system) می‌نامیم.

تا پایان این بخش، امیدواریم شما را متقاعد کنیم که بهبود موفقیت‌آمیز تاب‌آوری شما مستلزم درک تعامل بین عوامل انسانی و غیرانسانی است که سیستم را تأیید، تأمین مالی، مشاهده، ساخت، بهره‌برداری، نگهداری و از آن درخواست می‌کنند. مهندسی آشوب می‌تواند به شما کمک کند تا مرز جامعه‌فنی بین انسان‌ها و ماشین‌ها را بهتر درک کنید.

نورا جونز این بخش از کتاب را با فصل ۹، “ایجاد بینش آینده‌نگر” آغاز می‌کند. با تمرکز بر یادگیری به عنوان ابزاری برای بهبود تاب‌آوری، او توضیح می‌دهد که چگونه گاهی اوقات مهم‌ترین بخش مهندسی آشوب حتی قبل از اجرای یک آزمایش اتفاق می‌افتد. او همچنین رابطه بین آزمایش کنترل‌شده و حوادث برنامه‌ریزی نشده را بیان می‌کند: “حوادث فرصتی برای ما هستند تا بنشینیم و ببینیم که مدل ذهنی یک فرد از نحوه کار سیستم چگونه با مدل ذهنی فرد دیگری از نحوه کار سیستم متفاوت است.”

اندی فلینر کاربرد مهندسی آشوب را در بخش “اجتماعی” سیستم‌های جامعه‌فنی در فصل ۱۰، “آشوب انسان‌گرایانه” بررسی می‌کند. او می‌پرسد: “چه می‌شد اگر می‌توانستیم حوزه مهندسی آشوب را نه تنها برای سیستم‌های فنی توزیع‌شده پیچیده‌ای که می‌شناسیم و دوست داریم، بلکه برای سیستم‌های توزیع‌شده پیچیده‌ای که شناخته شده‌اند ...

مهندسی آشوب برای حل یک نیاز تجاری واقعی وجود دارد. این رشته در نتفلیکس متولد شد و اکنون در هزاران شرکت، که بخش بزرگی از آن‌ها عمدتاً شرکت‌های نرم‌افزاری نیستند، پذیرفته شده است. این بخش از کتاب زمینه بیشتری در مورد چگونگی جای گرفتن مهندسی آشوب در بافت بزرگ‌تر نگرانی‌های تجاری ارائه می‌دهد.

فصل ۱۳، “بازگشت سرمایه مهندسی آشوب،” به مهم‌ترین سؤال در مورد این عمل از دیدگاه تجاری می‌پردازد، یعنی: چگونه ثابت کنیم که پذیرش مهندسی آشوب ارزش بیشتری نسبت به هزینه‌های آن فراهم می‌کند؟ “اثبات بازگشت سرمایه مهندسی آشوب آسان نیست. در بیشتر موارد، شما ارزش آزمایش‌ها را تقریباً بلافاصله، قبل از اینکه بتوانید آن ارزش را بیان کنید، احساس خواهید کرد.” این فصل مدلی برای در نظر گرفتن بازگشت سرمایه ارائه می‌دهد و آن را در عمل به کار می‌برد.

راس مایلز ملاحظات تجاری را در فصل ۱۴، “ذهن‌های باز، علم باز، و آشوب باز،” با تأکید بر رابطه بین حوزه‌های تجاری و فعالیت‌های علمی، در جهتی متفاوت می‌برد. “مانند همه علوم، مهندسی آشوب زمانی بیشترین ارزش را دارد که بسیار مشارکتی باشد: جایی که همه بتوانند ببینند چه آزمایش‌هایی در حال پیگیری هستند، چه زمانی اتفاق می‌افتند و چه یافته‌هایی به دست آمده است.” او برای ابزارها، آزمایش‌ها و جامعه منبع باز استدلال می‌کند تا بیشترین ارزش را از این رشته به دست آورد.

یکی از رایج‌ترین سؤالات برای سازمان‌هایی که مهندسی آشوب را پذیرفته‌اند این است که از کجا شروع کنند یا چگونه ادامه دهند. فصل ۱۵، “مدل بلوغ آشوب،” ارائه می‌دهد ...

بر اساس تعریف، یک انسان نمی‌تواند یک سیستم پیچیده را به اندازه‌ای خوب درک کند که پیش‌بینی‌های دقیقی در مورد خروجی آن انجام دهد. مهندسی آشوب قطعاً در یک سیستم پیچیده از شیوه‌ها، نیازها و محیط‌های تجاری در حال تعامل قرار دارد. با این حال، روندهای روشنی پدیدار شده‌اند که مسیرهای آینده این عمل و جایگاه آن را در صنعت گسترده‌تر مشخص می‌کنند. این بخش از کتاب به این روندها می‌پردازد.

اولین فصل در این بخش از کتاب، فصل ۱۶، “تأیید مداوم”، مهندسی آشوب را در دسته‌ای بزرگ‌تر از شیوه‌های نرم‌افزاری قرار می‌دهد. “مانند CI/CD (یکپارچه‌سازی مداوم/تحویل مداوم)، این عمل از نیاز به مدیریت سیستم‌های پیچیده‌تر متولد شده است. سازمان‌ها زمان یا منابع دیگری برای تأیید اینکه سازوکارهای داخلی سیستم طبق انتظار کار می‌کنند، ندارند، بنابراین به جای آن تأیید می‌کنند که خروجی سیستم مطابق با انتظارات است.” بسیاری از شرکت‌ها قبلاً اصطلاح “تأیید مداوم” (CV) را پذیرفته‌اند و علاقه به مجموعه کامل شیوه‌های “CI/CD/CV” در حال رشد است، به ویژه در شرکت‌هایی که سیستم‌های نرم‌افزاری را در مقیاس بزرگ اداره می‌کنند.

فصل بعدی، فصل ۱۷، “بیایید سایبر-فیزیکی شویم”، نیم‌گامی از نرم‌افزار به قلمرو سخت‌افزار با سیستم‌های سایبر-فیزیکی (CPS) برمی‌دارد. “معلوم می‌شود که وقتی تعداد زیادی از افراد بسیار باتجربه و چند رشته‌ای را برای مدت زمان کافی گرد هم می‌آورید تا فعالیتی مانند [تحلیل حالت‌ها و اثرات خرابی] را انجام دهند، ...